|
هشدارها: 1 ـ پرفنازين در افراد دچاربيماريهاي قلبي ـ عروقي، عروق مغزي،پاركينسون، اختلالات تنفسي، صرع وعفونت حاد، صدمات كليوي و كبدي بايد بااحتياط مصرف شود.
2 ـ در بيماراني با سابقه يرقان، لوكوپني،مياستني گراو، كم كاري تيروئيد،هيپرتروفي پروستات و گلوكوم با زاويهبسته، خصوصŠ در افراد مسن با احتياطمصرف گردد.
عوارض جانبي: آثار خارج هرمي خصوصŠديستوني، بهويژه با مقادير مصرف زيادشايعتر بوده و در مصرف طولاني مدتديسكينزي ديررس ممكن است بروز نمايد.خواب آلودگي، سستي، كابوس شبانه،بيخوابي، بيثباتي، افسردگي، خشكيدهان، يبوست، احتباس ادرار، تاري ديد واحتقان بيني از عوارض شايع دارو هستند.
تداخلهاي دارويي: مصرف آن همراه باداروهاي ضد آريتمي و نيز داروهاي ضدهيستامين نظير ترفنادين و آستميزول يامسدد گيرنده بتا مانند سوتالول، خطربروز آريتمي بطني را افزايش ميدهد.داروهاي ضد افسردگي خصوصŠ انواعسه حلقهاي سبب افزايش غلظت خوني ونيز اثرات ضد موسكاريني اين داروميگردند. پرفنازين ممكن است باعثكاهش آستانه تشنج شده و با اثر داروهايضد صرع مقابله نمايد. مصرف اين داروهمراه با داروهايي مانند متوكلوپراميد وليتيوم خطر بروز عوارض خارج هرمي راافزايش ميدهد. پرفنازين با اثر داروهايضد پاركينسون مانند بروموكريپتين ولوودوپا مقابله مينمايد.
نكات قابل توصيه: 1 ـ مصرف اين دارو دركودكان زير سن 14 سال توصيه نميشود.
|
